Ze kunnen er tegen Hooimeijer reclamefilm

Dit is een reclamefilmpje voor beschuit uit 1951 die in de bioscopen draaide. Dat was toen de manier om het grote publiek te bereiken. De televisie was in dat zelfde jaar gestart en bereikte maar een handje vol toestel bezitters. Het grote nieuws was dat de beschuit niet meer in een zak was verpakt, maar in een wikkel met een laag golfpapier als bescherming. Precies zoals we dat nu nog kennen.

Dit is de themafilm bij artikelenserie BARENDRECHT OP FILM in De Schakel Barendrecht.

"Hooimeijer" film 9.

1951 De vertegenwoordigers en de nieuwe beschuitverpakking

Dit is de themafilm bij artikelenserie BARENDRECHT OP FILM in De Schakel Barendrecht.

"Hooimeijer" film 8. 

3e “Rotterdammer “ Rijwiel Rond Rit in 1951

Op de Bevrijdingsdag van 1951,dat toen nog een vrije dag was, is deze 70 kilometer lange fietstocht gehouden. De start was bij het kantoor van het voormalige dagblad “De Rotterdammer” aan de Witte de Withstraat. De rit ging via de Barendrechtse brug naar Westmaas waar de burgemeester op het controlepunt mee hielp om de kaarten af te stempelen. Via Oud Beijerland waar de volgende stop was, ging men weer terug naar Rotterdam.
De publiciteitsafdeling van het voormalige dagblad “De Rotterdammer” dat onder leiding stond van van Jaap den Braber, organiseerde verschillende publieksevenementen. Voor deze rijwiel rondrit liet Jaap den Braber de filmmakers van Polygoon – Profilti een filmverslag maken voor vertoning in de Rotterdamse (nieuws)bioscoop Cineac. Dankzij zijn zoon Nico Den Braber kunnen we nu terug kijken op dit evenement.

1951 Introductie breukvrije verpakking van beschuit

Hooimeijer heeft iets nieuws ! Een revolutionaire verpakking, dus dat moet gepromoot worden. De kwetsbare beschuit wordt niet meer verpakt in een zak, maar omwikkeld met een soort golfpapier en daar omheen nog eens een papieren verpakking. Precies de manier van verpakken zoals dat ook nu nog gebeurd. Daarom krijgen alle auto`s van de vertegenwoordigers een reclamebord op de auto. Zo kunnen zowel de winkeliers als het publiek met deze interessante ontwikkeling kennis maken.

De Velofabriek, van 50 jarige tot sluiting

Bij de start van het bedrijf in 1901, bestond er vrijwel geen markt voor huishoudelijke apparaten. En speciale winkels hiervoor ook al niet. Zelfs een echte wasmachine bestond nog niet. VELO bedacht een houten kuip met een mechaniek dat met een handslinger een wasbeweger in het sop liet bewegen. Later kon het ook elektrisch worden bewogen. Winkels voor huishoudelijke apparaten Om die aan de consumenten te kunnen verkopen  stichtten zij eigen winkels in Nederland, België en Noord Frankrijk waar je onder andere via afbetaling  kon kopen. Zo creëerde VELO een markt voor wasmachines en kon in 1951 het 50 jarig bestaan vieren. De markt was inmiddels een wereldmarkt, daardoor konden wasmachines ook in grote series in metaal gemaakt worden die verkocht werden in speciale “witgoed” winkels. VELO kreeg te maken met de wet van de remmende voorsprong. De eigen winkels die de fabriek succes hadden gebracht, werden een blok aan het been.

Ook VELO schakelde over naar metalen machines en ging in de eigen winkels ook andere apparaten als Velolux trapnaaimachines, Holland Electro stofzuigers en radio`s verkopen. En in de houtbewerkingsafdeling werden er zowel meubels als radiokasten voor Philips, Waldorp en Pye gemaakt. Die radio`s werden tevens onder het eigen radiomerk VELORA verkocht. Maar, helaas, het mocht niet baten. Vanaf 1973 is VELO de kernactiviteit gaan verleggen van het fabriceren van wasmachines naar het exploiteren van haar eigen onroerend goed portefeuille.  Gerelateerde onderwerpen: Het VELO tijdperk 1905 en Reclamefilm VELO 1931